na strone telefony poziom

 

Oznacz swojego pupila za darmo

Każdy odpowiedzialny właściciel psa upewnia się, że w przypadku zaginięcia czworonóg szybko trafi z powrotem do kochającej rodziny. Przeglądanie stron internetowych schronisk w poszukiwaniu pupila nie jest jedynym wyjściem. Okazuje się, że istnieje rozwiązanie znacznie przyspieszające powrót zwierzaka do domu. Mowa o elektronicznym znakowaniu psów, zwanym potocznie czipowaniem, które w Olkuszu jest darmowe.

unnamed

Zabieg czipowania trwa parę minut. Jest również niemal bezbolesny – w jego trakcie pies reaguje dokładnie tak samo jak na zwykły zastrzyk. Korzyści są bardzo duże. Przede wszystkim, umożliwia identyfikację właściciela zagubionego psa przed odwiezieniem do schroniska, gdyż obecna na miejscu Straż Miejska ma możliwość skanowania danych zapisanych w urządzeniu. Dzięki temu znacznie utrudniona jest również nielegalna odsprzedaż kradzionego zwierzęcia.

unnamed 1

Usługi polegające na nieodpłatnym trwałym oznakowaniu i rejestracji psów z terenu Miasta i Gminy Olkusz prowadzą następujące przychodnie:

  • Przychodnia Weterynaryjna Pakuska Vet Care, Anna Krawczyk, Grzegorz Saletra SC, Olkusz ul. Armii Krajowej 34;
  • Przychodnia Weterynaryjna, Centrum Leczenia Zwierząt, Agnieszka Pełka – Krzykawska, Olkusz ul. Jana Kantego 4a;
  • Przychodnia Weterynaryjna, Artur Dyląg, Olkusz ul. Ogrodowa 14;
  • Przychodnia Weterynaryjna MediVet, Mateusz Stach, Zederman 93.

Zachęcam wszystkich, by korzystali z tej darmowej możliwości elektronicznego czipowania psów. Niesie ono korzyści dla wszystkich: zwierzę szybciej wraca do kochającej rodziny, właściciel jest spokojniejszy o bezpieczeństwo swojego pupila, a miasto mniej płaci za czworonogi odłowione ze swojego terenu do schroniska - podsumowuje akcję burmistrz Olkusza Roman Piaśnik.

UMiG Olkusz

Tablica upamiętni dzielną Dunkę z Jaroszowca

28 kwietnia w Jaroszowcu odbędzie się uroczyste odsłonięcie tablicy upamiętniającej Annę Mogensen, Dunkę urodzoną w Polsce, przed wojną mieszkankę Jaroszowca, Damę Orderu Virtuti Militari.

tablica mogensen

 

W czasie II wojny światowej Anna Mogensen (Lone, jak nazywano ją w domu rodzinnym) była działaczką duńskiego ruchu oporu, a później także polskiej organizacji wywiadowczej o kryptonimie „Felicja”. Z ostatnim dowódcą tej organizacji, por. Lucjanem Masłochą, Anna wzięła ślub (oboje zginęli rozstrzelani przez Niemców).

Tablica pamiątkowa zostanie odsłonięta 28 kwietnia o godz. 14.00 na ulicy Kolejowej 15. Zawiśnie na ścianie domu, w którym niegdyś mieszkała Anna Mogensen. Następnie o godz. 15.30 w Domu Kultury „Hutnik” w Jaroszowcu odbędzie się widowisko teatralne poświęcone bohaterce wydarzenia. W kolejnym dniu, 29 kwietnia zaplanowano spotkanie z Marią Małaśnicką-Miedzianogórą, autorką książki pt. „Róże dla Lone. Za wolność Polski i Danii (1939-1945)”. Spotkanie odbędzie się w bibliotece w jaroszowieckim Domu Kultury.

UG Klucze

Tajemnica klątwy Chasydów

Chasydyzm powstał w XVIII wieku na ziemiach polskich jako żydowski ruch religijny o charakterze mistycznym. Jego wyznawcy, chasydzi, to pobożni, bogobojni, czyści, uczniowie cadyków. Dzieje polskiego chasydyzmu wzbudzają od wielu dziesięcioleci znaczne zainteresowanie.

kotelzydchalattxt

Marcin Wodziński jest autorem publikacji „Źródła do dziejów chasydyzmu w Królestwie Polskim, 1815–1867, w zasobach polskich archiwów państwowych” wydanej za sprawą współpracy Instytutu Historii Żydów Polskich i Stosunków Izraelsko-Polskich z Uniwersytetem Telawiwskim przez Wydawnictwo Austeria Kraków, w Budapeszcie w 2011 roku. Zgromadzone w tomie dokumenty dostarczają informacji o politycznych dziejach ruchu chasydzkiego, o społecznej strukturze ruchu, o relacjach z innymi grupami ludności żydowskiej i nieżydowskiej, o mentalności, życiu codziennym czy wreszcie liczebności zwolenników chasydyzmu w Królestwie Polskim. Jeden z rozdziałów obszernej, liczącej blisko 600 strun pracy, został poświęcony Wolbromiowi.

Dochodzenie w sprawie domniemanej klątwy rzuconej przez chasydów w Wolbromiu 1862–1863

W 1862 roku mieszkaniec Wolbromia Icyk Półtorak wniósł skargę na miejscowych chasydów o prześladowanie go i różne działania bezprawne, w tym zakładanie nielegalnych izb modlitewnych, nękanie przeciwników (w tym wybijanie szyb), nocne awantury oraz obłożenie go klątwą. Skarga dotarła do namiestnika królewskiego, który nakazał Rządowi Gubernialnemu Radomskiemu przeprowadzenie śledztwa.

W marcu 1863 roku Rząd Gubernialny na podstawie nadesłanego protokołu uznał doniesienie Półtoraka za bezzasadne, a klątwę nazwał chwilowym obrażeniem się chasydów na Półtoraka z powodu wniesionej przeciw nim skargi. Jednak ze względu na skierowanie przez Półtoraka sprawy na drogę sądową KRWRiOP (Komisja Rządowa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego powołana w roku 1815 jako naczelna władza szkolna Królestwa Polskiego) nakazała wstrzymanie się ze ściągnięciem od niego kosztów postępowania administracyjnego.

„Sekretarz Stanu przy Radzie Administracyjnej do KRWRiOP przesyła skargę Icka Półtoraka z Wolbromia na prześladujących go chasydów. W stosownym piśmie czytamy: „Z upoważnienia J.Wielmożnego naczelnika Rządu Cywilnego Królestwa mam honor przesłać Komisji Rządowej do stosownego załatwienia nadesłaną przy odezwie kancelarii przybocznej namiestnika królewskiego z d. 23 października/4 listopada r.b. wraz z aneksami skargę starozakonnego Icka Półtoraka, mieszkańca m. Wolbromia, do naczelnika olkuskiej komendy żandarmów wniesioną, w której przywodzi, że Żydzi hussyci w m. Wolbromie urządzili samowolnie szkółki, w których zgromadzając się na modlitwę, odbywają rozmaite narady, śpiewają pieśni zakazane i różnemi sposobami usiłują wciągnąć innych do swego towarzystwa, prześladując tych, którzy do tego nakłonić się nie dadzą, i że prześladowaniu z tego powodu uległ i skarżący, albowiem rzucono nań klątwę i tem przyprowadzono go do nędzy.

7 listopada 1862 r. Sekretarz Stanu Jego Cesarsko-Królewskiej Mości Józef Tymowski informuje o bezzasadności skargi Półtoraka i wygaśnięciu sporu. Jak wyjaśnia „dopełnione na gruncie sprawdzenie skargi Półtoraka, cztery pierwsze zarzuty okazały się nierzetelne i przez podającego, jak się zdaje dla dokuczenia członkom dozoru bóżniczego, wymyślone; piąty zaś, nazwany przez skarżącego klątwą, o tyle tylko miał miejsce, że Żydzi z sekty Hussytów obrażeni o podawanie skarg, pogardzili skarżącym i mówić z nim nie chcieli, o czem powziąwszy wiadomość, miejscowy burmistrz skłonił strony zwaśnione przez pośrednictwo duchownego do porozumienia się między sobą, co pożądany skutek osiągnęło i zaszłe chwilowo zwaśnienia w dobre stosunki zamienione zostały.” Równocześnie jednak ówczesne władze wykazały szczególną ostrożność. Zalecono, aby sprawie przyjrzał się też Sąd w Pilicy z powództwa burmistrza Wolbromia.

Dochodzenie w sprawie domniemanej klątwy z Wolbromia jest dobrym przykładem całkowitego braku zainteresowania rosyjskiego zaborcy konfliktami rodzącymi się między chasydami i niechasydzkimi mieszkańcami gmin żydowskich. Dodatkowym kontekstem jest być może niechęć władz do tworzenia nowych konfliktów społecznych w czasie trwania powstania styczniowego 1863 roku.

Jerzy Nagawiecki

Książka telefoniczna prawdę Ci powie

Książka telefoniczna z roku 1939 – dawny świat zamknięty w zestawie numerów, nazw, adresów, źródło informacji o ziemi olkuskiej, o zasobach ówczesnej nowoczesności, o mieszkańcach i lokalnych elitach. W książce zapisano ówczesne firmy i ich szefów, ważne urzędy i oczywiście ludzi znaczących, elitarnych profesji: adwokatów, lekarzy, farmaceutów, restauratorów…

Bolesław – 9 abonentów

Mam w ręku „Spis abonentów sieci telefonicznych państwowych i koncesjonowanych w Polsce (z wyjątkiem m. st. Warszawy) na 1939 r.”. Na stronach 334 i 335 książki telefonicznej znajduję wykaz abonentów m.in. w Bolesławiu k. Olkusza. Szału nie ma. Katalog zawiera 9 pozycji. Numery 10 i 11 są przypisane żydowskim rodzinom Bimke i Wiślickim, do ich siedzib w Laskach i Sławkowie. Dzwoniąc do inżyniera górniczego Stanisława Cissowskiego, zamieszkałego w dworku w Bolesławiu, należało prosić panią obsługującą łącznice o nr 5. Księdzu dziekanowi Marcelemu Jezierskiemu, proboszczowi w Bolesławiu, przyporządkowano telefon z nr 7, oficer WP Stanisław Belina-Prażmowski (krewny bardziej znanego Władysława) miał nr 6.

W spisie znajdują się także kolejni abonenci instytucjonalni: Średnia Szkoła Zawodowa Żeńska w Skałce, posterunek Policji Państwowej, Zarząd gminny oraz Kopalnia Galmanu "Towarzystwo Kopalń i Zakładów Hutniczych Bolesław w Sosnowcu". I tyle, więcej telefonów zainstalowanych nie było.

Olkusz – 126 numerów

Telefonia w liczącym ok. 12 tys. mieszkańców Olkuszu była znacząco bardziej rozwinięta. Spis abonentów na stronach 463 i 464 zawiera 126 pozycji. Z lektury dowiadujemy się, że katolicka władza duchowna – parafia pw. św. Andrzeja miała nr 70, natomiast ks. Jan Cybo proboszcz w Przegini posiadał nr 74.

W roku wybuchu II wojny światowej w Olkuszu edukacje prowadziły placówki: Gimnazjum Państwowe im. Król. Kazimierza Wielkiego, ul. Augustiańska 40, Gimnazjum żeńskie Koła P. M. S. przy ul. Gwareckiej 20, Państwowa Szkoła Przemysłowa i Zawodowa, ul. Górnicza 25 oraz dwie Szkoły Powszechne nr 1 i 2, zaś Bursa Gimnazjum Męskiego znajdowała się przy ul. 3 Maja 63.

Firmy oraz składy

Przedwojenny Olkusz tętnił pracowitym życiem. Poza dużą fabryką „Westen” - Tow. Akc, Fabryka wyrobów tłoczonych i emaliowanych, w których funkcje prezesa sprawował Eritz Westen (nr 34), w Olkuszu działały liczne firmy przemysłowe i handlowe. Wśród tych pierwszych wymienić warto: ,Polmet" – Zakłady Przemysłu Metalowego, S-ka z o. o., ul. 3 Maja 93a, firmę Maurycy Potok - przemysł drzewny, pl. Marsz. Piłsudskiego 9 oraz przedsiębiorstwo tej samej branży Abram Icek Rozenblum zlokalizowana przy ul. 3 Maja, Fabrykę Portland Cementu „Klucze", Sp. Akc. w likwidacji, której numer telefonu pokrywał się dodatkowo z dworem „Klucze", Kluczewską Fabrykę papieru i celulozy, S-ka Akc.; firma Leszczyński Józef - przemysł drzewny, ul. Fabryczna 1, Zakłady Ceramiczne, własn. Filawskiego, ul Wolbromska 255.

W Książce Telefonicznej znajdujemy także namiary na liczne hurtownie i sklepy. W tej branży dominowali starozakonni, choć i katolicy trzymali się dzielnie. Oto narodowościowa mozaika branży: Czarnecki Franciszek prowadził „Hurtownię Polską”, bracia J. i Ch. Szwarcberg mieli skład naczyń emaliowanych przy ul. Krakowskiej, Szlama Frenkiel przy pl. Marszałka Piłsudskiego prowadził handel żelaza, A. Kochan i J. Majtles trzymali skład mąki, cukru, otrąb i różnych kasz w dwóch punktach handlowych przy ul. 3 Maja 34 i Bóźnicznej 6. Skład śledzi i cukru przy pl. Marszałka Piłsudskiego 62 był własnością Szaji Lesmana. Spółdzielnia Spożywców dysponowała dwoma sklepami zlokalizowanymi przy ul. Fabrycznej 1 i pl. Marsz. Piłsudskiego. Szmul Zylberszac prowadził sklep „Szkło", przy pl. Marsz. Piłsudskiego 1, gdzie sprzedawał materiały elektrotechniczne, radia i fotoaparaty i niezbędne akcesoria. Z kolei firmę podobnej branży „Radio-Fotogralia" posiadał przy ul. Krakowskiej 18 Roman Rosiak. Przy placu Marszałka Piłsudskiego 1, ważnym punkcie miasta, Antoni Okrajni miał skład apteczny.

Przedsiębiorcy posiadali swoje reprezentacje zawodowe. Olkuskie Towarzystwo handlowo-przemysłowe, Sp. z o.o. znajdowało się przy ul. Składowej 16, z kolei kierownikiem związku kupców, mieszczącego się przy ul. Mickiewicza 11, był Henryk Łowczy – tel. nr 73.

Bezpieczeństwo

Opieka zdrowotna nad społecznością miasta i okolicy sprawowali liczni lekarze oraz placówki służby zdrowia. Tych drugich w Książce Telefonicznej znaleźliśmy trzy: Szpital Powiatowy im. Św. Błażeja, przy ul. Szpitalnej, „Sanatorium w Rabsztynie" - zakład leczniczo - wychowawczy st. kol. Rabsztyn oraz Ośrodek Zdrowia, Tow. Przeciwgruźlicze – ul. Żuradzka 26.

Nad bezpieczeństwem obywateli, nad spokojem, pieczę sprawowała Policja Państwowa, której komenda powiatowa mieściła się przy al. Mickiewicza 8 oraz posterunki rozlokowane w Olkuszu: al. Mickiewicza 8, pl. Marsz. Piłsudskiego 29, a także w Kluczach i Sienicznie. Wszystkie placówki posiadały łączność telefoniczną.

Po ciastka, na dancing

Przedwojenny Olkusz to nie tylko urzędy, instytucje, firmy, składy. To także miejsca rozrywki, luksusu, dobrego smaku. Tylko nieliczne firmy, te z górnej półki, posiadały telefony i odpowiadające im miejsce w Książce. Oto one: Stanisław Bobrzęcki prowadził restaurację i kino „Orzeł" a w soboty i niedziele urządzał dancingi, Ignacy Szymonek był właścicielem cukierni i restauracji przy pl. Marsz. Piłsudskiego 1, do Walerii Czernickiej należał hotel „Centralny” z restauracją zlokalizowane przy ul. Gen. Buchowieckiego 2.

Lepsi goście korzystali z usług taksówkarskich. Telefony dwóch olkuskich szoferów widnieją w cytowanej książce telefonicznej: nr 53 należał do Józefa Kowala, zamieszkałego przy ul. Sienkiewicza 3, zaś nr 89 do Ludwika Mirosławskiego z ul. Gęsiej 25. Książka telefoniczna nie zawiera informacji jakimi autami dysponowali.

Na zakończenie ciekawostka. Otóż przez II wojną światową w Olkuszu rezydował stały przedstawiciela mediów centralnych, i najwyższej próby. Był nim Józef Kondek - korespondent PAT - Polskiej Agencji Telegraficznej, instytucji rządowej założonej w 1918 roku w Krakowie i Lwowie, przeniesionej później do Warszawy. Red. Kondek miał swój lokal przy ul. Żuradzkiej 2, tel. nr 66. Z górą 75 lat później w Olkuszu nie ma osoby pełniącej podobną funkcję. Szkoda. Nowe czasy nie tłumaczą nowych obyczajów.

Jerzy Nagawiecki

Drogowa ofensywa w gminie Olkusz

Ponad 5,5 miliona złotych przeznaczy Gmina Olkusz na przebudowę lub remonty przeszło 80 kilometrów dróg gminnych. Podobnie jak w poprzednim roku, dofinansuje również prace prowadzone na drogach powiatowych. Burmistrz Roman Piaśnik zadeklarował staroście Pawłowi Piasnemu, że pomoże finansowo w inwestycjach powiatowych.

remonty dróg

Dla mieszkańców nie jest ważne, która droga jest administrowana przez jaki samorząd. Dla nich najistotniejsze jest, aby poruszając się na terenie swojej gminy, mogli korzystać z dróg w przyzwoitym stanie technicznym. Z tego powodu pozytywnie odniosłem się do próśb powiatu o pomoc finansową – mówi Roman Piaśnik, burmistrz Olkusza.

Gmina Olkusz pod kątem administrowania drogami publicznymi jest przypadkiem szczególnym. W jej granicach administracyjnych znajdują się bowiem wszystkie możliwe kategorie dróg: gminne, powiatowe, wojewódzkie oraz droga krajowa. Bieżącym utrzymaniem i remontami – w myśl przepisów – zajmują się jednostki różnych szczebli – odpowiednio: Gmina Olkusz, Powiat Olkuski, Zarząd Dróg Wojewódzkich oraz Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Bez współpracy tych instytucji trudno byłoby mówić o realizacji wielu inwestycji. W 2016 roku Gmina Olkusz współfinansowała prace na drogach powiatowych w wysokości ponad 350 tys. zł. Z deklaracji burmistrza Romana Piaśnika wynika, że w nadchodzących latach wsparcie finansowe zostanie przekazane na prace przy drogach powiatowych w Żuradzie, Osieku, Witeradowie, Pazurku, Bogucinie Małym, Zimnodole, Zawadzie i na odcinku Kosmolów-Zederman. Z dużym entuzjazmem oraz deklaracją wsparcia finansowego spotkała się również inicjatywa wyprowadzenia ruchu ciężkiego z ul. 20-tu Straconych na obecną drogę przebiegającą przez Hutki.

Mimo realizowanych na bieżąco inwestycji na drogach gminnych, widzę konieczność wspierania innych samorządów w ich zadaniach. Bez decyzji o przekazaniu środków z budżetu Gminy wiele inwestycji, np. powiatowych, w ogóle nie zostałoby zrealizowanych. Bacznie przyglądam się kondycji dróg powiatowych, widząc pilne potrzeby w tym zakresie. Deklaruję chęć ich współfinansowania, za czym idą konkretne przesunięcia środków w budżecie. O terminie rozpoczęcia prac oraz ich zakresie decydował będzie starosta – zauważa burmistrz Olkusza.  - Mając informację od starosty, że inwestycja będzie realizowana w tym roku, przygotowuję projekt uchwały dla Rady Miejskiej w Olkuszu, która akceptuje przekazanie pomocy finansowej. Czasem wnoszę do starosty o wyjaśnienie pewnych kwestii, bowiem jego plany nie odpowiadają oczekiwaniom mieszkańców – tak jest np. w Żuradzie, której mieszkańcy oczekują kontynuacji budowy chodnika przy remizie OSP oraz budowy chodnika wzdłuż drogi wojewódzkiej od ronda w Olkuszu do skrzyżowania z drogą powiatową przy kapliczce. Wbrew jasno wyrażonej opinii mieszkańców starosta zapowiada inny zakres inwestycji realizowanej w bliżej nieokreślonym terminie – dodaje burmistrz Roman Piaśnik.

W pierwszych miesiącach tego roku Rada Miejska w Olkuszu, na wniosek burmistrza, zadecydowała o przekazaniu Powiatowi Olkuskiemu pomocy finansowej w wysokości ponad 150 tys. zł na wykonanie chodników w Zimnodole oraz przy ul. Długiej w Olkuszu. Na zaplanowaną w maju sesję Rady Miejskiej przygotowywane są kolejne projekty uchwał dotyczących przekazania środków na inwestycje przy drogach powiatowych. W uzgodnienia szczegółów włączani są mieszkańcy – poprzez radnych z danego okręgu oraz przewodniczących osiedli lub sołtysów. Wnoszą oni cenne uwagi do zakresu planowanych prac.

Oprócz wsparcia finansowego inwestycji powiatowych, Gmina Olkusz przekazała w tym roku kwotę blisko 23 tys. zł na budowę połączenia drogowego pomiędzy autostradą A4 oraz Drogą Krajową 94. Zadanie współfinansowane jest w równych częściach także przez powiaty: olkuski, krakowski, chrzanowski oraz gminy Krzeszowice, Bolesław, Bukowno i Trzebinia.

UMiG Olkusz

Bukowno gotowe na granty

12 naborów i ponad 1,3 mld zł z Unii Europejskiej do wydania! Samorząd województwa małopolskiego przeznaczył niemałe środki na wsparcie wszystkich 12 konkursów, które ruszyły 31 marca br. Pieniądze uzyskać można zarówno na projekty rewitalizacyjne, prorodzinne, proekologiczne i oświatowe oraz te, które w istotny sposób przyczynią się do poprawy usług zdrowotnych, rozwój przedsiębiorczości oraz przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu.

złotówki

Małopolska od nowa

Wszystkie małopolskie wsie, miasteczka i duże miasta, które wcześniej przygotowały programy rewitalizacyjne mają szansę stać się jeszcze bardziej atrakcyjne dla inwestorów, turystów i samych mieszkańców. Z funduszy unijnych na rewitalizację małopolskich miejscowości trafi aż 555 mln zł. Środki te pozwolą na modernizację szkół, przedszkoli, siedzib instytucji kultury, a także na odnowę zaniedbanych parków i skwerów. Wsparcie otrzymać można także na poprawę estetyki budynków publicznych i renowację wspólnych części wielorodzinnych domów mieszkalnych. Możliwa będzie również przebudowa sieci komunalnych oraz dróg prowadzących do rewitalizowanych obiektów i terenów.

Maksymalny poziom dofinansowania wynosi 75 proc. kosztów inwestycji, wyjątkiem przebudowy infrastruktury komunalnej i drogowej – dofinansowanie 60 proc.

Plan rewitalizacji

Bukowno zamierza aktywnie powalczyć o unijną kasę. 30 marca br. Rada Miejska podjęła Uchwałę w sprawie przyjęcia Gminnego Programu Rewitalizacji Miasta Bukowno na lata 2016-2023. Ten strategiczny dokument pozwoli Miastu na uczestniczenie w konkursie na dofinansowanie nowych działań rewitalizacyjnych. Na potrzeby opracowania Gminnego Programu Rewitalizacji (GPR) przeprowadzono diagnozę, służącą wyznaczeniu obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji.

Na terenie Bukowna Rada Miejska wyznaczyła pięć podobszarów zdegradowanych:

I - obszary ulic Zwycięstwa i Wyzwolenia,

II - obszar ulicy Ogrodowej (Podlesie),

III - obszar ulicy Wiejskiej (Bór Biskupi z Przeniem),

IV - obszar ulicy Kolejowej,

V - część obszaru ulicy 1 Maja.

Dla tych podobszarów przewidziano szereg działań rewitalizacyjnych w postaci przedsięwzięć, stanowiących odpowiedź na zdiagnozowane w tych obszarach deficyty:

  • adaptacja budynku po byłej szkole "na Skałce" do nowych funkcji społecznych,
  • modernizacja wielorodzinnych budynków mieszkalnych,
  • modernizacja infrastruktury rekreacyjno-ruchowej MOSiR oraz dostosowanie jej do potrzeb osób niepełnosprawnych i seniorów,
  • rozwój infrastruktury kultury
  • budowa parkowej przestrzeni izolacyjnej obszarów mieszkaniowych w Bukownie,
  • przebudowa i modernizacja zieleni i infrastruktury rekreacyjnej w otoczeniu budynków wielorodzinnych,
  • rozwój gminnego zasobu mieszkaniowego przez adaptację części budynku byłej szkoły w Borze Biskupim,
  • aktywizacja osób bezrobotnych.

Kasa dla wszystkich

Wprawdzie programy rewitalizacyjne konsumują ponad 40 proc. środków, ale i pozostałe kuszą grantami poważnej skali i szerokością możliwości ich wykorzystania.

Na tworzenie żłobków i klubów dziecięcych, rozbudowę istniejących placówek i dostosowanie ich do potrzeb dzieci niepełnosprawnych, zatrudnienie wykwalifikowanego personelu oraz zwiększenie liczby dostępnych w nich miejsc czeka 36 mln zł. Dofinansowanie do 85 proc.

Konkurs „W chmurze edukacyjnej” skierowany do techników, liceów i szkół zawodowych, dysponuje pulą 8,7 mln zł. Ubiegać się można o dofinansowanie do 95 proc. kosztów zajęć pozalekcyjnych, nieszablonowych pomocy naukowych, projektów badawczych, wirtualnych wykładów oraz ćwiczeń laboratoryjnych prowadzonych przez nauczycieli akademickich.

Na wsparcie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, które zazwyczaj nie są w stanie wygospodarować ogromnych środków finansowych na prace badawcze uruchomiono aż 173 mln zł. Maksymalny poziom dofinansowania 80 proc. kosztów inwestycji.

Na poprawę jakości działania ośrodków innowacji zabezpieczono 112,5 mln zł. O pieniądze będą mogły ubiegać się instytucje otoczenia biznesu oraz jednostki samorządu terytorialnego, którym zależy na rozwoju infrastruktury i aparatury badawczej w parkach i inkubatorach technologicznych, a także centrach badań i transferu technologii. Poziom dofinansowania może sięgnąć 55 proc.

Samorządy oraz ich związki i stowarzyszenia mogą uzyskać wsparcie na nowoczesne punkty selektywnego zbierania i przetwarzania odpadów, budowę lub modernizację instalacji do odzysku i recyklingu śmieci oraz usuwanie rakotwórczego azbestu. Na powyższe cele przeznaczono 86, 6 mln zł..

Nowoczesna opieka medyczna, budowa lub modernizacja obiektów służby zdrowia, wyposażeniu ich w sprzęt medyczny, dostosowaniu do potrzeb osób starszych i niepełnosprawnych, a także zastosowaniu nowych rozwiązań teleinformatycznych – to konkurs grantowy skierowany podmiotów leczniczych oraz gmin i powiatów. Pula środków - 137,5 mln zł, poziom dofinansowania do 80 proc.

Walka z wykluczeniem, zapewnienie właściwej opieki osobom niesamodzielnym lub słabiej radzących sobie z wyzwaniami współczesności, na tworzenie kompleksowych programów na rzecz aktywizacji społecznej i zawodowej osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem oraz rozwój placówek wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży (w tym teleopieki) zarezerwowano ponad 203 mln zł.

Czas nagli

Na aktywnych, na ludzi i instytucje działające z pomysłem czeka wielka kasa. Jednocześnie uczestnictwo w konkursach grantowych wymaga szybkiej decyzji i natychmiastowych przygotowań. Na składanie wniosków czasu niewiele bo zaledwie kilka tygodni. Niezbędny pośpiech.

Jerzy Nagawiecki

Olkuszanie pamiętają o śp. Mieczysławie Karwińskim

11 kwietnia 2017 r., dokładnie w pierwszą rocznicę śmierci hm. Mieczysława Karwińskiego, na Starym Cmentarzu w Olkuszu odsłonięta została tablica upamiętniająca tego wielkiego społecznika, żołnierza Armii Krajowej odznaczonego m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Weterana Walk o Niepodległość oraz naszym lokalnym odznaczeniem - Nagrodą Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz dla Osób Działających na Rzecz Dobra Innych „Cordis Nobilis”. W programie uroczystych obchodów znalazła się również modlitwa przy grobie śp. Mieczysława Karwińskiego, Msza św. w jego intencji oraz wieczór wspomnień.

rocznica smierci karwinski 77

W obchodach, zorganizowanych przez burmistrza Miasta i Gminy Olkusz Romana Piaśnika i prezes PTTK oddział Olkusz Barbarę Wróbel, wzięli udział przedstawiciele związków harcerskich, posłowie, władze miejskie, delegacje szkół, duchowni oraz licznie zgromadzeni przyjaciele śp. Mieczysława Karwińskiego.

Dokładnie rok po śmierci harcmistrza Mieczysława Karwińskiego spotykamy się w miejscu, które było mu szczególnie bliskie. Myślę, że byłby wzruszony widząc tylu swoich przyjaciół, zgromadzonych dla uczczenia jego pamięci. Być może byłby nieco onieśmielony, bo wszyscy pamiętamy go, jako człowieka niezwykle skromnego i pracującego dla idei, a nie dla poklasku. Niech ta tablica, wmurowana w ścianę na Starym Cmentarzu, pozostanie symboliczną pamiątką dla kolejnych pokoleń olkuszan. Każdy, kto się przy niej zatrzyma, wspomni wybitnego mieszkańca Olkusza, człowieka zaangażowanego we wszystkie sprawy miasta, oddanego przyjaciela i wspaniałego przewodnika młodzieży. Taki właśnie był Mieczysław Karwiński – mówił w okolicznościowym przemówieniu burmistrz Miasta i Gminy Olkusz Roman Piaśnik.

Symbolicznego odsłonięcia tablicy dokonali burmistrz Roman Piaśnik oraz druhowie Ryszard Kowal i Eugeniusz Foryś. Potem została ona poświęcona przez proboszcza parafii pw. św. Andrzeja Apostoła w Olkuszu ks. Mieczysława Miarkę. Kończąc pierwszą część uroczystości, zebrani na Starym Cmentarzu złożyli kwiaty pod tablicą, stanowiącą wyraz szacunku mieszkańców do olkuszanina, który przez dziesiątki lat bezinteresownie służył innym.

Tablicę upamiętniającą hm. Mieczysława Karwińskiego ufundowała Gmina Olkusz. Wykonał ją Wiesław Nadymus. Znajduje się na niej następująca dedykacja: „Nestorowi olkuskiego harcerstwa, żołnierzowi Armii Krajowej, zasłużonemu dla rozwoju kultury rodzinnego miasta, na wieczną pamięć – wdzięczni olkuszanie”.

Po uroczystościach na Starym Cmentarzu, delegacje uczciły śp. Mieczysława Karwińskiego krótką modlitwą przy jego grobie oraz złożeniem kwiatów i zniczy.

W bazylice św. Andrzeja Apostoła w Olkuszu odprawiona została Msza św. w intencji śp. Mieczysława Karwińskiego, po której – już w siedzibie olkuskiego oddziału PTTK – odbyło się krótkie spotkanie.

UMiG Olkusz

VII rocznica katastrofy smoleńskiej

Dziś przed tablicą olkuskich lotników przy Szkole Podstawowej Nr 9 w Olkuszu odbyły się obchody upamiętniające siódmą rocznicę katastrofy smoleńskiej. Dla olkuszan jest to szczególna okazja do złożenia swojego hołdu ofiarom lotu z 10 kwietnia 2010 r., w tym – pełniącemu funkcję dowódcy załogi – majorowi Arkadiuszowi Protasiukowi.

rocznica katastrofa smolenska 4

- Dokładnie siedem lat temu, pod Smoleńskiem, rozbił się samolot, na pokładzie którego znajdował prezydent RP Lech Kaczyński oraz elita polityczna i społeczna naszego kraju. Pilotem był – pochodzący z OlkuszaArkadiusz Protasiuk. Wstrząs, łzy niedowierzania, rozpaczy i zwątpienia towarzyszyły Polakom jeszcze na długo po tym wydarzeniu. Później pojawiły się podziały społeczne. Żywię gorącą nadzieję, że już niedługo wspomnienie tragicznie zmarłych pasażerów, będzie nas łączyło - bez względu na światopogląd, przynależność polityczną, czy piastowane stanowiska – mówił burmistrz Roman Piaśnik.

Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr 9 Janusz Cieślik przedstawił zebranym sylwetkę majora Arkadiusza Protasiuka – dowódcy załogi samolotu TU-154M. Urodził się w Siedlcach, jednak już jako dziecko z rodziną przeprowadził się najpierw do Ząbkowic, a następnie do Olkusza, w którym mieszkał na Osiedlu Słowiki (tylko dwie ulice od szkoły, w której dziś oddawaliśmy hołd również jego pamięci).

Arkadiusz Protasiuk następnie ukończył z wyróżnieniem Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie, pełnił służbę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego. Od 2008 r. był dowódcą załogi samolotu TU-154M.

Dnia 10 kwietnia 2010 r. był pilotem tragicznego lotu, który zakończył się katastrofą lotniczą oraz śmiercią 96 osób, w tym Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z małżonką, ostatniego Prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego, wicemarszałków Sejmu i Senatu, pracowników Kancelarii Prezydenta, szefów instytucji państwowych, duchownych, przedstawicieli ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych, osób towarzyszących oraz załogi samolotu.

Na koniec uroczystości zebrani złożyli kwiaty pod pomnikiem olkuskich lotników.

UMiG Olkusz

"Trojak Olkuski” dla przedsiębiorców – trwa przyjmowanie zgłoszeń

Ruszył nabór kandydatów do drugiej edycji Nagrody Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz „Trojak Olkuski”. Celem Nagrody jest promowanie najlepszych przedsiębiorców działających na terenie gminy Olkusz oraz inspirowanie ich rozwoju, promowanie postaw proinwestycyjnych i tworzenie przyjaznego klimatu zarówno dla miejscowych przedsiębiorców, jak i inwestorów zewnętrznych. Kandydatów do Nagrody można zgłaszać do końca kwietnia. Zwycięzców wyłoni specjalna Kapituła, a statuetki zostaną wręczone w czerwcu.

trojak 1

- W Gminie Olkusz prężnie działa kilka tysięcy podmiotów gospodarczych. To dzięki przedsiębiorcom, ich pomysłowości, otwartości na innowacje, podejmowanym inicjatywom oraz dbałości o pracowników lokalna gospodarka ma szansę się rozwijać. Podmioty z sektora prywatnego są ważnym partnerem każdego samorządu, dlatego staramy się wspierać rodzimy biznes i ułatwiać przedsiębiorcom działalność w zakresie współpracy na każdym polu – uważa Roman Piaśnik, burmistrz Miasta i Gminy Olkusz. – Chcąc w sposób szczególny wyróżnić tych przedsiębiorców, którzy są wzorem, wystąpiłem z propozycją ustanowienia takiej nagrody.

W ubiegłym roku Kapituła konkursu postanowiła odznaczyć dwa przedsiębiorstwa: nagrodę Trojak Olkuski 2015 otrzymała firma Intermag sp. z o.o. z Olkusza , a specjalnym wyróżnieniem – Srebrnym Trojakiem Olkuskim 2015 – uhonorowano firmę IMI Hydronic Engineering sp. z o.o. z Olewina (zobacz relację z gali wręczenia nagród)

Statuetki Nagrody „Trojak Olkuski” zostały zaprojektowane przez olkuską artystkę Wiolettę Sarotę-Stach. Jej symbolika nawiązuje do historii miasta oraz przedsiębiorczości.

O nagrodzie

Nagroda Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz „Trojak Olkuski” i „Srebrny Trojak Olkuski” (nagroda specjalna, którą może przyznać indywidualnie burmistrz) mają charakter honorowy. Nagrody przyznawane będą w dwóch kategoriach: Przedsiębiorca Roku oraz Mikroprzedsiębiorca Roku.

Zgodnie z założeniami regulaminu, kandydaci do tej nagrody powinni między innymi: produkować wyroby lub oferować usługi cieszące się uznaniem konsumentów, stosować nowoczesne technologie produkcji oraz metody zarządzania i marketingu zapewniające sukces rynkowy, posiadać dobrą sytuację finansową i osiągać rentowność działalności gospodarczej, inwestować w rozwój firmy, miasta i regionu, stwarzać dobre warunki pracy i płacy pracownikom, podejmować działania promujące i kreujące pozytywny wizerunek Miasta i Gminy Olkusz.

Kto może zgłosić kandydata?

Kandydatów, mających działalność zarejestrowaną na terenie Gminy Olkusz, zgłaszać mogą organizacje, instytucje i członkowie Kapituły oraz właściciele i pracownicy firm – do końca kwietnia każdego roku. Karty zgłoszeniowe o przyznanie Nagrody należy składać w zamkniętej kopercie z dopiskiem „Nagroda Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz „TROJAK OLKUSKI” na biuro podawcze Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu, Rynek 1.

Wzór karty zgłoszeniowej oraz regulamin można pobrać ze stron internetowych Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu (www.umig.olkusz.pl oraz inwestuj-olkusz.eu) oraz w formie papierowej w olkuskim magistracie.

UMiG Olkusz

Szpital z nową poradnią

Wojewódzki Szpital Chorób Płuc i Rehabilitacji otrzymał w 2016 roku 286 535,41 zł od Województwa Małopolskiego z przeznaczeniem na zakup sprzętu rehabilitacyjnego i uporządkowanie parku wokół szpitala. Pieniądze pochodziły z budżetu obywatelskiego. Projekt zgłoszony przez placówkę w Jaroszowcu uzyskał aż 3529 głosów i okazał się jednym z najlepiej ocenionych zadań przedstawionych do konkursu.

5

W środę 29 marca br. dyrekcja Wojewódzkiego Szpitalu Chorób Płuc i Rehabilitacji w Jaroszowcu zaprosiła władze samorządowe, pracowników ochrony zdrowia, samorządowców oraz osoby placówkę wspierające na uroczyste otwarcie Poradni Gruźlicy i Chorób Płuc i Poradni Rehabilitacyjnej oraz poświęcenie sprzętów, które szpital pozyskał dzięki wsparciu z Budżetu Obywatelskiego Województwa Małopolskiego. Uroczystość zbiegła się z obchodzonym w trzeciej dekadzie marca Światowym Dniem Walki z Gruźlicą.

Z tej okazji w Jaroszowcu gościli: Konsultant Wojewódzki w dziedzinie chorób płuc prof. Lucyna Mastalerz, dyrektor Departamentu Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Marszałkowskiego Sylwia Grzesiak-Ambroży, Wojewódzki Inspektor Sanitarny Jarosław Foremny, samorządowcy ziemi olkuskiej, a także liczne grono lokalnych społeczników oraz reprezentantów placówek służby zdrowia współpracujący ze szpitalem w Jaroszowcu.

Honory gospodarza pełnili przewodnicząca Rady Społeczne Szpitala, lek. med. Lidia Gądek oraz dyrektor placówki Krzysztof Grzesik. W swoim wystąpieniu posłanka na sejm RP mówiła o znaczeniu szpitala, o jego systematycznym rozwoju dzięki znaczącemu wsparciu z funduszy Województwa Małopolskiego, o pomocy udzielanej przez lokalne środowisko. Posłanka wspomniała także o perspektywach placówki - ważnego ogniwa systemu zdrowia w naszym kraju.

Uczestnicy uroczystości w Jaroszowcu wzięli udział w akcie powiększenia i rozszerzenia oferty leczniczej zasłużonego dla walki z gruźlica szpitala – placówki znaczącej, specyficznej, pięknie położonej w sosnowym lesie, jednego z największych szpitali leczącej schorzenia gruźlicze w kraju, posiadającego uznawane osiągniecia terapeutyczne.

Była więc okazja zwiedzić pawilon nowej przychodni, park niezwykłej urody bogaty w ozdobną zieleń, alejkami wyłożonymi kostką a przy nich nowe ławeczki oraz Oddział Rehabilitacji z nowymi stanowiskami. Ten odział cieszy się wielką popularnością wśród pacjentów – mówił dyr. Krzysztof Grzesik - Powstałe właśnie nowe stanowiska rehabilitacyjne dają nadzieję na rozszerzenie naszej oferty leczniczej.

Obchody Dnia Walki z Gruźlicą oraz uroczyste zakończenie projektu obywatelskiego uświetnił występ chóru „Ziemia Kluczewska".

Jerzy Nagawiecki